27 Aralık 2016 Salı

Kitap Okuma Alışkanlığımı Nasıl Kaybettim?

Başlığı okuyanlar şok! :)

Bu aralar herkes "kitap okuma alışkanlığımı nasıl kazandım?" temalı yazılar yazıyorken ben de son günler yaşadığım okuyamama durumunu yazmaya karar verdim. Aslında bu temada okuduğum yazılar biraz eski, bir ara bloglar arası böyle bir yazı zinciri oluşturulmuş muhtemelen ve ben yeni denk gelip 4-5 tanesini üst üste okuyunca bir durup kendime baktım ve bu yazı çıktı ortaya. İlerleyen zamanlarda "Nasıl kazandım?" yazsını da yazarım elbette zira kendimi bildim bileli okurum. 

2016 senesi kitap okuma açısından çok verimsiz bir yıl oldu benim için. Yıllık 50 kitap okuma hedefi koymuştum ama yanılmıyorsam 17 tane okudum. Hedefin yarısına bile ulaşamamış olmak çok acınası benim açımdan. Onca koşturma arasında şahane bir şekilde kitap okuyan insanları görünce (Bkz: hikaru) benim bu okuyamama durumum daha bir rahatsız edici olmaya başlıyor. 2016 senesinin ilk beş ayını KPSS sebebiyle kitap okumadan geçirdim. Bu 5 ay o kadar kitap okumadım ki kitap okuma alışkanlığımı yitirdim resmen. Geçtiğimiz günlerde twitter'a da yazmıştım; "o kadar kitap okuyamıyorum ki bir insan ancak bu  kadar okuyamaz.." Hakikaten de öyle. Kpss süresince deliler gibi kitap okuma hayali kuruyor, kitap alışverişi yapıyordum lakin sınav geçip gidince kitap okumaya dönüş yapamadım. Kitap okumayı çok istiyorum ama bir türlü okuyamıyorum. Vay arkadaş neymiş bu böyle. Kitap aldığım halde okuyamıyorum. Sinirlenmemek namümkün! 

Mayıs ayında geçtiğimiz günlerde blogda da bahsettiğim Kitap Ağacı Ailesi grubuna katıldım. Ayda iki kitap belirliyor okuyoruz. Hah işte Kitap ağacı Ailesi olmasa bu kadar kitap bile okuyamayacaktım muhtemelen. Bi' de işin kötü yanı hep bana hitap etmeyen kitaplar okudum, o da biraz etki etti okuyamama halime. Misal hep Virginia Woolf okumak istemişimdir ki okudum da ama öyle zor okudum ki anlatamam. Mrs Dalloway kitabını seçmiştik, bilinç akışı tekniğinin önemli eserlerinden, yazarlarından biri kabul ediliyor yazar malum lakin kitabı çok zor okudum. Bitsin diye mücadele ettim Böyle kötü seçimler de kitap okuma isteğimi az biraz köreltmiş olabilir. Mayıs ayından bu yana okuduğum birkaç kitap haricinde sevdiğim kitap olmadı. Onları da yıl bitmeden blogda yazarsam ne güzel olurdu. Neyse. 

Eskiden bu yana eş zamanlı olarak birkaç kitap birden okumayı severim. Her odada bir kitap okur, her odada mutlaka bir kitabım olurdu. İçerik olarak sevmediğim bir kitaba denk geldiğimde okuduğum başka bir kitaba geçer tekrar o kitaba dönerdim falan böylece sıkıcı bile olsa kitabı kolayca bitirirdim. Bu sayede bir haftada en az 3 kitap okumuş olurdum. Şimdilerde ayda iki kitabı zor okuyorum. Okuyamadığım halde kitap almaya devam ediyor oluşum da ayrı bir ironidir. 

Biri bana bu günlerin geleceğini söylese inanmazdım. Şimdi ise yaşıyorum. 2017 yılının bol kitaplı bir yıl olmasını diliyorum kendim için. Kitap okuyamamak çok can sıkıcı. Durumun farkında olup da bir şey yapamamak, üstümdeki ataleti atamamak ayrıca sinir bozucu. Şimdilerde Onca Yoksulluk Varken'i okuyorum. Bitince Hasan Ali Toptaş'ın Kuşlar Yasına Gider kitabını okuyacağım. Hasan Ali Toptaş çok uzun zamandır okumak istediğim bir yazar kitabını okumak için sabırsızlanıyor olmam eski günlerime dönüş yapacağıma dair bir sinyaldir umarım :) 

Siz de durumlar nedir? Yoğun temponuza rağmen kitap okuyabiliyor musunuz? 
Benim gibi olmayın, okuyun :)) 

Bir sonraki yazıda görüşmek üzere efenim; saygılar sevgiler ve daha neler neler.. 

9 Aralık 2016 Cuma

Emanet Kitap Verme Sorunsalı

Size okuyup sevdiğim bir kitabı tanıtacak, altını çizdiğim satırları alıntılayacaktım ama kitap elimde değil dostlar. Kitaplığa bakıyorum yok, dolaba bakıyorum yok, nerede bu kitap yav derken düştü aklıma o meşum gün; emanet vermiştim! Ben o kitabı o kıza emanet verdiğimde Ayşe tatile çıksın operasyonu başlmsalkjfakf tamam tamam abarttım fakat şöyle söyleyeyim bahar geldi geçti kitap gelmez oldu. Ki ben kitap biriktirmeyi pek sevmeyen biriyim. Sevdiğim kitapları paylaşırım ama üzerinden on dört bahar geçince eskisi kadar paylaşımcı olamıyor insan. Şimdilerde kitap dostu kişilere emanet vermeye çalışıyor, sevdiğim bir kitapsa peşine düşüyorum. Çünkü eskiye nazaran kitap biriktirmeyi seviyorum :) 

Kitap alışkanlıklarım değişti zaten az biraz. Mesela eskiden kitap satırlarını çizmezdim zira eskiden ablamın kitaplarını okurdum. O hoşuna giden satırları çizmekte serbestti ama ben kat'a çizemezdim. Bir defasında ergen anıma denk gelip okuduğum distopik bir seride satır çizmiştim üstelik fosforlu kalemle nasıl kızmıştı :) Şimdilerde kendi kitaplarımı aldığım için sevdiğim satırları çiziyorum, yanına notlar aldığım bile oluyor. Mis! 

Kitap okuma alışkanlıklarım böyle değişti işte. Ablamdan önce ve sonra diye ayrılıyor dönem. O evlenip gidince kitap krallığımı ilan ettim. Önceden bir kitabı ortada bırakmama asla izin vermez, kızardı. Kitabı okurken habire kenarını kıvırma, üstüne bir şey koyma, üstünde bir şey yazma izi kalır, kapağını çok açma, kapağını katlama bla bla bla... Bir de onun okumadığı bir kitabı okuyorsam kitapla ilgili hiçbir şeyden bahsetmeme izin vermezdi. Kitapta şöyle bir şey öğrendim desem kızardı. Arka kapakta yazıyor desem bile söyletmezdi. Ben de bazen gıcıklık olsun diye kitabın içeriğine uygun bir şekilde sahte final yazar dev spoiler verirdim :) Gıcık olma gıcık et demişler =) 

Emanet kitap verdiğim kişiler kitaplarımı geri getirebilir mi lütfen? Teşekkürler. 


29 Kasım 2016 Salı

Küçük esnafı koruyalım derken esnafın emlak zengini olduğunu öğrenmek

İyilik yapma harekatımın boşa kürek sallamaktan ibaret olduğunu öğrendiğim anın durum özeti yazı başlığıdır: Küçük esnafı koruyalım derken esnafın emlak zengini çıkması.. 

Mahallemizde hemen burnumuzun ucunda iki tane AVM bulunuyor. Birkaç adım ötemizde 2-3 tane, bir iki kilometrelik ötede yürüyüş güzergahımızda ise 5-6 adet alışveriş merkezi yer alıyor. Alışveriş merkezleriyle sarmalanmış bir şekilde yaşarken mahallemizde hepi topu bir tane küçük esnaf dediğimiz mahalle bakkalı bulunuyor. Buraya kadar her şey normal görünüyor olabilir ama bu durumun çok adaletsiz olduğunu, insanların avm'lerden alışveriş yapıp zavallı mahalle bakkalını haksız bir rekabetin kucağında yapayalnız bırakmış gibi hissediyordum. (Bekle sen!) 

Ne zaman gece yarısı canımız bir helva istese, kardeşceğizimi irmik vb eksik malzeme için küçük esnafa yollardım. Ne zaman ekmek - gazete alacak olsak dosdoğru mahalle bakkalının yolunu tutardım. Bir de adam ne kadar iyi bir görseniz. Annesiyle babasıyla bilikte işletiyor. Tam bir esnaflar ailecek. Birkaç defa vize notlarımı fotokopiye götürdüm ama altın gününe mi gittim hizmet satın almaya mı bilemiyorum. Ailecek fotokopiler bitene kadar hoş sohbet - ikram vs beni ağırladılar evlerine gelmiş misafirmişim gibi. Müşteriye olan sıcak tavırlarını da görünce daha bir acıdım. Yaşlı teyzeler gibi içimden "resmen fillere karşı savaşıyorlar. Bu kadar güler yüz, hoş sohbet, müşteri ilişkisi vah vah.." modunda takılıyorum. 

Ev halkını çaktırmadan habire mahalle bakkalına yönlendirip dururken bir gün es kaza "Küçük esnafı koruyalım, bakaldan al, avm'den değil" dedim ve gol geldi: "Salak senin fakir dediğin, kurtarmak için çabaladığın market emlak zengini!" Teyit edildi; hem bakkal dükkanı, hem karşısındaki birkaç dükkan hem de evi varkı varmış adamların. Vay annesi. (Allah daha çok versin sağlıkla sefasını sürsünler tabii) İçten içe her alışverişimde "benim sayemde dönüyor bu bakkal" kibri yaşıyordum oysaki sdfksjhdjf 

Son anda gelen not: Her küçük esnaf emlak zengini olacak diye bir olay yok tabii, siz kendi küçük esnafınızı korumaya özen gösterin =)

Küçük esnaf zengin çıktı Rıza baba gibi kötü bir espri yapıp bu yazıyı da burada noktalıyorum. Bir sonraki saçmalığımda görüşmek üzere; esen kalın ^^

24 Kasım 2016 Perşembe

Anahtarlık koleksiyonu yaparken kısır döngüye yakalanmak

Küçüklüğümden beri her zaman bir şeylerin koleksiyonunu yapma çabasına girmişimdir. Niye bilmem yapmak zorundaymışım gibi hissediyordum ya da özeniyordum :) Peçete, kupa, anahtarlık, defter, kalem... Peçeteleri ortaokuldayken yapardım, sonra ne oldu bilmem kaldı öyle, gerisi gelmedi. Kupa koleksiyonu ise evde sakar kardeşin varlığı nedeniyle kırılır gider devamı gelmezdi. Defter ve kaleme olan tutkum hala var hala ara ara alırım ama bu koleksiyondan da kendim vazcaydım. Zira kullanmaya kıyamadığım defterleri istiflemek bir noktadan sonra saçma geldi ve hepsini etrafımdaki kişilere hediye ettim. Şimdilerde bazen dayanamayıp alıyorum ama kullanmaya özen gösteriyorum.

Gelelim anahtarlığa.. En uzun süren koleksiyonum diyebilirim. Bir yıldır falan şehirleri simgeleyen anahtarlıkları topluyor, özenle saklıyordum. Eş - dost sağolsun koleksiyon yaptığımı bilenler gittikleri yerlerden hediye ediyorlardı. Ben artık kendim bir yere gitmediğim için gelen anahtarlıkların şehirlerine gider gezerim diyordum. Anahtarlık koleksiyonum pek güzel bir şekilde devam ederken o kara gün geldi ve biri bana Urfa - Balıklı Göl anahtarlığı hediye etti. O günden sonra önünü alamadım sayın dostlar. Dört bir yandan çılgınlarcasına Şanlıurfa - Balıklı Göl anahtarlığı hediyesi almaya başladım. Sanki biri minareye çıkıp, çığlık çığlığa duyuru yapmış ve bana balıklı göl anahtarlığı getirilmesini söylemiş gibiydi. Başka bir açıklaması olamazdı. Ne zaman biri gelip, "sana anahtarlık aldım, aç bakalım paketi" dese açtığım paketin içinden balıklı göl anahtarlığı çıkıyordu. Adeta, "hangi kapıyı çalsam karşımda buruk acı" dramı yaşıyordum. Neden neden neden diye soramıyordum tabii. Her seferinde, "Aa balıklı göl anahtarlığım yoktu, ne iyi oldu. tişikkirlir" diyordum sjkdhfsjkdhf Düşünün ablamın şirketteki iş arkadaşı koleksiyon yaptığımı duyup anahtarlık alıyor bana ve paketten çıkan şey urfa balıklı göl. Anahtarlıkları akvaryuma atsam sembolik bir Balıklı göl oluşturabilirdim yani, o kadar diyeyim. 

Neyse efenim, birkaç yıl önce kuzenim Şanlıurfa'ya okumaya gitti. Her döndüğünde böyle minik sembolik hediyeler alıyor aileye falan. Derken bir gün mesajlaşırken sana anahtarlık aldım deyiverdi. Dur dedim, tahmin edeyim; balıklı göl anahtarlığı di'mi? Tabii ki bilmiştim. Hemen anlattım kuzenime durumu bende milyon tane balıklı göl anahtarlığı var getir bir tane de senden olsun. Geyiğini falan yaptık ama o anahtarlık eni sonu geldi bana :)

anahtarlik-koleksiyonu
Bir küçük anahtarlık koleksiyonu


Bu kadar çok balıklı göl anahtarlığı sonucunda koleksiyonum kısır noktaya ulaştı balıklı göl koleksiyonuna dönüştü. Baktım olmuyor her birini sağa sola dağıttım dört bir yana haber saldım artık ülke anahtarlıklarını biriktiriyorum, şehirler bitti, daha almayın diye skjdhfkdsjhf Gerçekten de ülke anahtarlığı biriktirmeye başladım, ne kadar zor olursa o kadar iyi. Sıkısysa şimdi alsınlar bakalım :D Şimdilerde; Bosna - Hersek, Almanya, Paris, Kuzey Irak, Afrika Kıtası, Mekke, İngiltere, Güney Kore ve Çin gibi yerlere ait anahtarlıklarım var. Serde interrail sevdası olunca anahtarlıklara bakıp hayal kurmuyor değilim hani :) 

Uzak ülkelere gittiğinizde bana anahtarlık yollamayı unutmayınız. Çemkiririm sonra bak. 

23 Kasım 2016 Çarşamba

Kitap Ağacı Ailesi'ne merhaba deyin!

Hu huu!

Kitap okumayı seven dostlar, neredesiniz? Size bir topluluğu tanıtmak istiyorum. Bir ihtimal Kitap Ağacı Ailesi'ni duydunuz mu acaba? Duymadıysanız eğer ayıp etmişsiniz demektir zira bu topluluk Türkiye genelinde aktif bir şekilde varlığını sürdürüyor. Her şehirde bir adet Kitap Ağacı temsilcisi bulunuyor. Instagram ve diğer sosyal medyadaki Kitap Ağacı hesaplarından her ay her şehir için toplantı duyurusu yapılıyor. Ben de Kitap Ağacı Mersin ailesi ile bu duyurular aracılığıyla tanıştım :)

Kitap Ağacı Ailesi olarak her ay toplanıp bir ya da iki kitap seçiyoruz ve bir sonraki buluşmaya kadar okuyup, toplantıda üzerine konuşuyoruz. Kitap seçimlerinde son derece demokratik hareket ediyoruz, herkes öneride bulunuyor ve oylamayla seçiliyor. Kitap Ağacı Mersin bu ay biri kişisel gelişim diğeri roman olmak üzere iki kitap seçti mesela. Tür olarak ayrım yapılmıyor pek klasik okuduğumuz da oldu mektuplardan oluşan kitap okuduğumuz da.. Her ay farklı tarz ve yeni isimler okumaya gayret ediyoruz. Kitap Ağacı Ailesi'nin ek olarak sosyal medya üzerinden ilerleyen kulüpleri var; polisiye kulübü, klasikler kulübü, romantikler kulübü vs vs...

Kendi adıma Kitap Ağacı Mersin Ailesini seviyorum. Bir kitabı yirmi farklı kişinin bakış açısıyla görmek güzel oluyor. Bu tarz bir oluşuma dahil olmak isteyenler Kitap Ağacı Ailesi'nin instagram hesabını takibe alarak kendi şehrindeki buluşmaya katılabilir. Unutmayınız ki; okudukça büyür insan. 

(Bu ay seçilen kitapları okumuş olmanın rahatlığı içinde olan blogger, rahat koltuğundan bildirdi.) 

22 Kasım 2016 Salı

Rüyada imleç olmak?!

Çok sık rüya görmeyen biri olarak ya da gördüğü rüyaları kesinlikle hatırlamayan biri olarak arada sırada hatırladığım ilginç rüyalarım olur. Blogumda daha önce sanıyorum bir defa rüyamı yazmıştım.  (Bkz: Bir rüya gördüm!) Bugün ikincisi geliyor :) Sıkı durun! Kısa olacak söz! 

Gördüğüm en ilginç rüyaydı şüphesiz. Zira rüyamda bir imleç'tim. Doğru, evet şu word ekranında gördüğümüz imleç. Bir imleç olmuş, word sayfalarında çılgınlarca kelimelerin arasında oradan oraya koşup yazım yanlışlarını, kelime hatalarını düzenliyordum. Leyla ile Mecnun'da anca görebileceğim bir absürtlüktü bu :) Tabii öncesine gittiğimizde rüyayı görme sebebim ortaya çıkıyor. Şöyle ki; gece uyumadan önce yazmam gereken yazıları uzanarak rahat rahat yazayım dedim, bilgisayarı yerleştirdim, notlarımı aldım. Bilgisayar açılana kadar gözlerimi dinlendireyim dedim başımı yastığa koydum ve gerisi imleçli rüya işte. Bunun tabirini yapabilecek olan biri var mı? :P 


19 Kasım 2016 Cumartesi

Mim demişken..

Selamlar, saygılar ve daha neler neler..

Bloga yine yeniden dönüşümü mim ile yapıyorum. Blogger'daşım, twitter çingum ve sözlük badim Hatcik mim paslamış bana, e yazalım o halde.

Blog yazmaya nasıl başladın?

Çok net hatırlamıyorum desem :) Başlangıçta deli bir blog okuyucusuydum; Berre, Nefi, Bunu Sevdim ve benzeri blogları keşfedip tüm arşivlerini okumuştum. Sonra serde yazma hevesine kapılıp yaz kızım dedim ve blog açtım. Yazmaya karşı olan hevesimden mütevellit 2010 yılından bu yana yazmaya çalışıyorum.

Bloguna daha önce yazmadığın bir tarzda yazsaydın bu ne olurdu?

Hmm ben de kafası karışık blogger'lardan olabilirim zira aklıma gelen tembellik etmediğim her konuda yazıyorum. Farklı olarak yazsaydım, hmm.. bir ihtimal siyaset, ülkeye dair duyduğum hayranlık (!) olabilirdi. Mikemmel ülkemize değer!

Bloglarda okumayı sevdiğin konular nelerdir?

Gündelik eğlenceli veya buruk mutluluklar içeren kişisel yazıları okumayı daha çok seviyorum. Ek olarak kitap yazılarını okumayı severim.

Hayatta en çok yapmak istediğin şey nedir?

Cevabım ilk defa bu kadar net zira son bir yıldır çok istediğim şey; "interrail yapmak!" Allah'ım?

Bu yaz okuduğun en güzel kitap?

Bu yaz değil ama yazın sonuna doğru José Saramago'dan Kabil'i okudum. Sorgulayan, irdeleyen insanı düşündürten bazı yerlerde kendisiyle ters düşmesine sebep olan ve ekseriyetle eğlendiren bir kitaptı.

Bu yaz okuduğun ve sana hayal kırıklığı yaratan kitap?

İstisnasız Virginia Woolf - Mrs Dalloway cevabım! Okurken acı çektim diyebilirim. Üstelik kitabı kitap kulubü belirlediği için yarım bırakmamalıyım okumalıyım modunda köşelerde dramlar yaşayarak okuyup bitirdim. Bilinç akışı tekniği pek bana göre değil sanırım.

Bu yaz izlediğin en güzel 3 film?

İnanır mısın bu yaz sadece iki film izledim. İlki Woody Allen'ın Paris'te Gece Yarısı filmiydi ki pek güzeldi. Geçen ay Serenay Sarıkaya ve Nejat İşler'in rol aldığı İkimiz'in Yerine izlediğim ikinci filmdi ve kötüydü. Muhtemelen üçüncüsü Ekşi Elmalar olacak, bakalım.

Bu yaz dinlediğin en güzel şarkı?

Hmm düşünüyorum düşünüyorum ama bulamıyorum. Eskilerden takılıyorum genel olarak. Bu yaz çoğunlukla Tarkan'ın Türk sanat müziği albümünü dinledim.

Bu yazıyı bir kelime ile tarif et!

Yazın ne yaptığımızı sorgulayan bir mim olduğu içün "merak" demek istiyorum =)

Hatcik'e teşekkürlerimi sunar bir sonraki mimde görüşmek üzere derim. Mimi yazmak isteyen olursa buyursun yazsın, gelir okuruz :)






13 Ekim 2016 Perşembe

Yönetici Çocuk!

Başlığa bakıp da muzır şeyler düşünmeyin hiç zira başlıkta bahsettiğim kişi 12-13 yaşlarında olup kendisini apartman yöneticisi sandığı için bu lakabı tarafımızca hak etmiştir. Her şey bir gün bu veledin annemi apartmanda görüp, "Teyze bizim üst kattaki evden yanık kokusu geliyor. Ev yanıyor galiba. Yedek anahtarları birinde var mı acaba, gidip bakalım"demesiyle başladı. Velede de bak sen nasıl ilgili, afferin sana iç konuşmalarıyla insancıklar yanık kokusu gelen eve intikal etti ama bir şey çıkmadı. Olsundu! Çocuk duyarlıydı! 

Sonra bir gün yine bu çocuk yine bir duyarlılık; bahçedeki su açık kalmış, boşa akıyormuş. Anahtarı yanında değilmiş bizimkini alıp suyu kapatacakmış. (Bizdeki mod; yönetici gibi çocuk valla, aferin!) 

Daha sonraki gün  kapı çaldı, çocuk karşımızda. Yine bir duyarlılık yükleniyordu, hissediyorduk ailecek derken, çocuk: "Teyze bu anahtar kapıda kalmış. Hırsız girer dikkat edin!" Teşekkürler çocuk.
(Evdeki mod: Teşekkürler, aferinler, gülmeler ve kapanış) 

Ve yine geçenlerde apartmanda karşılaştık akşam olduğu halde kapıda oynayan çocuklara, "Bahçe dışına çıkmayın, yerlere çöp atmayın!" bla bla bla... 

Çocuğu her seferinde istisnasız sorumluluk dolu, duyarlılıktan kendini aşmış son derece yardımsever bir halde gördüğümüzden ve apartmanla ilgili her soruna müdahale edip çözüm bulduğundan adını yönetici çocuk koyduk :) Nerde bir sorun var bu çocuk çözümüyle birlikte orada bitiyor diyebilirim. Apartman yöneticisi olsa apartmana medeniyet gelir o kadar yani :) İşin şakası bir yana çok duyarlı bir çocuk maşallah :) Büyümüş halini hayal edebiliyor musunuz? Böyle bir nesil gelse keşke peşimizden. Yönetici çocuğun bir de ikiz kardeşleri var, onlar da pek tatlı pek konuşkan. Her karşılaştığımızda beni bahçedeki oyunlarına davet ediyorlar, sohbet edip hal hatır soruyorlar :) 

Bu da böyle bir blog postu olsun madem. Bloguma ciddi anlamda oturup bir şeyler yazmayı özledim. Okuduğum kitapları ve izlediğim kdrama'ları yazmak istiyorum ne zamandır fakat serde tembellik var. Çok acı, çağımızın vebası. 

Görüşürüz dostlar ^^'