Canlı post!

Az önce gelişen bir şeyi en canlısından aktarıyorum. Oturmuş Öyle bir geçer zaman ki’yi izliyoruz, Soner intihar etti edecek…. Babam teee geçen sezon finalini, Soner'in ölümsüz kardeşinin intihar ettiğini hatırlayıp bana sıkı bir kahkaha attırmış falan filan...

O sırada abim bücür cadı gibi burnunu oynatınca ben; “Tabi baktın burnun büyük, bir tek nefes alma işlemini görmesi seni rahatsız etti; bir de büyü yapayım dedin, haklısın!” dedim.

Abim ise; “Eğer ben minik burnumla büyü yapabiliyorsam sen o burunla kıyameti koparabilirsin!” dedi. (!)

Alın size sendrom #3 :D

Abime de güvenemeyeceksem :P

Bugün koltuğa uzanmış kitap okuyorum. Bir yandan da kardeşime git bana kahve yap diye ısrar ediyorum. En son yapmayacak dedim vazgeçtim ısrarımdan ki elinde kahveyle çıkageldi. Bir yandan kitap okuyup bir yandan kahvemi içerken talihsiz kaza gerçekleşti ve kahveyi kitaba döktüm! Evin sakarı kardeşimken üstelik!

Hemen koltuğu sildim sonra kitabı ama kitabı silmek pek mümkün değil.. Türk kahvesi döküldü bir de :D Hala kurumuş kahve telveleri kitabın sayfalarında mecvut :D Peçeteyle biraz silip fanla kurutmaya çalıştım ama sanki daha kötü oldu sayfalar. Ablam görse öldürür beni. Ne yapsam ne etsem falan...

Kitabı okumadan önce de ablama kitap siparişi vermiştim, Açlık Oyunları kitabının ikinci ve üçüncü kitabını bekliyordum bir haftadır, nihayet gelmiş. Böyle bir durumda bu kaza kötü oldu :/ Kaldığım sayfayı kıvırmama izin vermeyen, kitabı okumadığım zamanlarda ortalıkta bırakmama kızan bir abla bu. Hemen plan yaptım: Kitabı okudukta sonra kitap kutusuna koyacaktım ve böylece olay kapanacaktı. Zaten olay şahidi bir ben bir de kardeşim.. İkimiz bir şey söylemezsek ablam fark etmez ve fark edene kadar zaten ben bir şekilde hallederdim..